กลอนเปล่า
posted on 23 May 2011 21:24 by ravenosinyora in Obsolutely-MAD.
.
.
.
.
น้ำสีดำ
กำลังเอ่อมาถึงลำคอ
...อย่างช้าๆ
.
.
มีแต่น้ำสีดำเจิ่งไปทั่ว
.
.
.
แต่เพดานช่างสว่างเหลือเกิน
สว่างเหลือเกิน
.
.
แสบตาเหลือเกิน
แสบตาเหลือเกิน
.
.
.
น้ำตาไหลหนึ่งหยด
ไหลรินหนึ่งหยด
.
.
เชื่องช้า
เชื่องช้านัก
.
.
.
หากหลังจากนั้น
ฉันหลับตา
.
.
ดำดิ่งลงไปในน้ำสีดำ
.
.
ลงไป
ลงไป
.
.
หายไป
หายไป
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Tags: เสียใจ, เสียใจเหลือเกิน6 Comments