+++เขตกักกันเชื้อโรค[บ้า]+++

.

.

กติกา

 

- ไม่ยากค่ะ แปะรูปพ่อ
- จะเล่าเรื่องซึ้งๆ หรือฮาก็ได้นะคะ จะเป็นความประทับใจก็ได้
- บอกชื่อพ่อด้วย ไม่ต้องเต็มๆ ก็ได้นะ
  ทำงานการอะไร บอกด้วยก็ได้จ้า~

- ใส่แท็ก DearDaddy ด้วยนะ

.

.

.

.

.

.

.

ไม่ขอบอกชื่อจริง เพราะ นามสกุลคนรู้จักเยอะ นะจ๊ะ ~ ........ไปก่ิอเรื่องกับเค้าไว้เยอะ  (ไม่ใช่ละ)

.

พ่อชื่อเล่นว่า เตี้ย

.

เพราะงั้น ใครด่ากุว่าเตี้ย เจอสอย ล้อชื่อพ่อกุเหรอ!!!! (ไม่ใช่ว้อยยยยย)

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

.

.

ตั้งแต่จำความได้ ก็นึก

..

ว่าพ่อเป็นใบ้ เหมือนน้า

.

.

คงเพราะเราไม่ค่อยพูดกัน และไม่สนิทกัน.............จะบ้าเร๊ออออ!!! *ล้มโต๊ะ*

พ่อลูกกัน ทำไมไม่พูดไม่จากันล่ะว้อยยยยยยยยยยยยยยยย orzzzzzzzzz

.

.

อันที่จริง มันมีสาเหตุ ..... พ่อถึงแม้จะเป็นคนหน้าดุ มีหนวด เวลาไปไหนเอาแต่ใส่แว่นเรย์แบนด์เหมือนจะอวดชาวบ้าน และไม่เคยยิ้มและหัวเราะ ถ้าเหล้าไม่เข้าปาก พูดจากรรโชกโฮกฮาก และไม่ค่อยชมใคร

.

.

.........ความจริงแล้ว พ่อขี้อายมาก .....

ถึงขนาด ไม่กล้าคุยกับลูกสาว XDDDDDD

.

.

จริงๆ เรื่องจริง นุกิ เป็นลูกสาวที่พูดเก่งมาก พูดทั้งวัน พูดเป็นต่อยหอย เธอเกิดมาเพื่อสิ่งนี้!!!! orz

พูดกับพ่อเข้าไปเถอะ ถามนั่นถามนี่ เล่นมุขนู่นนี่ ............... เชื่อไหม

.

.

คิ้วพ่อยังไม่กระตุกเลยแม้แต่น้อย orz ฮี นิ่งมาก อ่ะ นิ่งมาก..........ฮึก

.......นุกิ เลย เลิกคุยกับพ่อไม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ที่ไม่เคยเอ่ยวาจาพุดคุยกับพ่ออีก

ทั้งที่ความจริงแล้ว พ่อเขาน่ะเป็นผู้ฟังที่มั่กๆ XDDD ........orz ไม่ขัดอะไรเลย

.

.

พ่อไม่อยากมีลูก

.

.

.

เพราะงั้น นับเวลาพอดิบพอดี กว่านุกิจะเกิดมาได้ก็ ............. 6 ปี หลังจากพ่อแม่แต่งงาน orz

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ยยยยย ยยยยยยยยยยย *กรีดร้อง*

.

.

แต่พอเกิดมาแล้ว จากที่เคยไว้ผมยาวก็ตัดมันซะงั้น แม่บอก

พ่อเคยหล่อ ผอม ย้ำว่าหล่อมากจริงๆ และขนาดแต่งงานแล้วก็มีสาวมาติดตรึม แต่ทำไมไม่รู้ หลังจากมีนุกิแล้ว

ฮี ก็เริ่มอ้วนขึ้นมาก อ้วนขึ้นมากๆ จนความหล่อหายไปโดยสิ้นเชิง ฮาาาาาา

.

พ่อเคยฟาดนุกิ จนเกือบเดินไม่ได้ orz รุนแรงมากค่ะ ป๋าาาาาาา รุนแรงมากเลยว้อยยยยยยยยยย!!!!

.

.

พ่่อเคยปล่อยนุกิลงกลางป่า โดยมีแม่ร่วมมือด้วย แม่ยื่นโปเตโต้ให้ห่อนึง แล้วพูดว่า "เอาไปประทังชีวิตซะ"

แล้วพวกเขาสองคนก็ขับรถออกไป โดยมี BG เป็น ไอ้นุกิหกขวบวิ่งตามรถ

...............OTL

.

.

อย่างที่บอกนั่นแหละ พ่อบ้าแว่นกันแดดมาก 

.

.

พ่อชอบดื่มเหล้า เบียร์มาก 

.

.

นุกิชอบให้พ่อดื่มเหล้า

.

.

เพราะจะเป็นตอนเดียว ที่มีโอกาสได้คุยและหัวเราะกับพ่อ

.

.

เวลาเหล้าเข้าปากพ่อ พ่อเหมือนคนบ้ามาก orzzzz หัวเราะนอนสต็อป!!!!

.

.

ถ้าเมามาก เขาจะวิ่งกอดลูก ซึ่งก็คือตรู orz แล้วเอาเคราไชหน้าซึ่ง จั๊กจี้มาก

.

.

.

นุกิติดการกินกับแกล้มในวงเหล้า เพราะพ่อชวนนี่แหละ

.

.

พ่อชอบเล่ขมุขที่ไม่มีใครเข้าใจ หรือคนเข้าใจน้อยมาก ..........คุ้นๆนะ อันนี้

.

.

.

ถึงพ่อจะขี้อายมากก็จริง แต่พ่อชอบทำในสิ่งที่ชาวบ้านเขาไม่ทำกัน

.

.......อันนี้ก็คุ้นๆนะ ..........orz

.

.

พ่อชอบดูหนังฝรั่งมาก และนิสัยก็ตกทอดมาสู่นุกิด้วย

ร้านขายแผ่นผี ทุกร้านที่พ่อเคยไป นุกิก็ต้องเคยไปด้วย

.

.

พ่อเป็นคนหน้าดุ ใจดีโคตร

.

.

และเหี้ยมโคตร orz lllllllll

.

.

.

ตอนวันเกิดเจ็ดขวบของนุกิ พ่อเคยไปโรงเรียนพร้อมผมทรงสกินเฮด

และ นุกิก็ลงไปขำกลิ้งกับพื้น เพราะมันตลกมาก

.

.

พ่ออายม้วนต้วนเลยทีเดียว

.

.

.

พ่อสอนนุกิขับรถตั้งแต่ ห้าขวบ

นุกิได้นั่งที่คนขับตอนหกขวบ แต่ไม่ได้ขับหรอกนะ orz //ทรุด

.

.

ปัจจุบัน ไม่มีใครสอนต่อ จึงขับไม่เป็นต่อปายยยย

.

.

.

พ่อสามารถขับรถได้ และตีลูกได้ ในเวลาเดียวกัน orz และ.....เจ็บมากด้วย

ทั้งๆที่ นุกินั่งเบาะข้างหลังคนขับแท้ ๆ........ทำได้ไงวะ orz ขับไปสิว้อยยยย

.

.

ตอนเก้าขวบ นุกิเคยไปเดินห้างกับพ่อ ตอนพ่อไม่โกนหนวดเครา พ่อใส่แว่นดำและเอามือบีบหัวนุกิไว้

ยามเกือบจับพ่อส่งตำรวจเพราะนึกว่า พ่อเป็นโจรลักพาตัวเด็ก

แต่นุกิช่วยไว้ทัน XDDDD

.

.

.

นุกิเคยตะโกนใส่หน้าพ่อ ว่าไม่ชอบหน้าพ่อ

.

.

วันที่ 25 ธันวา 2547  นุกิชวนพ่อไปเที่ยวเกาะที่กระบี่ และพ่อไม่อยากไป

นุกิเลยบอกกับพ่อว่า "ถ้าไม่ไป หนู จะ ไม่ รัก พ่อ "

.

.

พ่อเลยยอมไป

.

.

.

.

.

วันต่อมา พ่อก็ตาย

.

.

เสื้อชูชีพที่นุกิใส่ เป็นเสื้อชูชีพของพ่อที่สีสวย พ่อควรจะเป็นคนต้องใส่

แต่นุกิยืนกรานว่าจะใส่ 

.

.

พ่อจึงเป็นคนเดียวที่ไม่มีเสื้อชูชีพใส่ วันนั้น

.

.

.

เสื้อชูชีพที่ช่วยชีวิตนุกิไว้ พ่อเป็นคนมัดให้

.

.

สามทบ

.

.

.

พ่อเป็นคนเดินตามหานุกิทั่วเกาะ ช่วยนุกิไว้ตอนติดอยู่บนต้นไม้

.

.

.

ไม่มีใครรู้ ว่าตอนนั้น พ่อขาหักอยู่

.

.

.

ประโยคสุดท้ายที่พ่อคุยกับนุกิ คือ

.

.

"ไปอยู่กับแม่ซะ"

.

.

แล้วพ่อก็บีบมือนุกิไว้เนิ่นนาน

.

.

.

.

.

พ่อเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ตามลำพัง

.

.

.

.

ในงานศพ นุกิไม่ได้ร้องไห้

.

.

เธอหัวเราะอยู่กับ DS ที่เพิ่งได้วันนั้น

.

.

.

.

นุกิบุกเข้าไปตอนที่เขาจะตอกฝาโลง เพื่อจะดูหน้าพ่อตอนที่ตายแล้วมันเป็นยังไง

.

.

ผลคือถูกแม่ตบหน้า .......ไม่ได้เห็นด้วย orz

.

.

.

นุกิ ตอนนี้ เลยเหลือ พ่อ 1 คน แม่ 2 คน

.

.

ใช่ นุกิมีพ่อแม่บุญธรรม

.

.

ซึ่งไม่ขอบอกว่าใครเป็นตัวจริง เพราะเป็นเรื่องส่วนตัว XP

.

.

ตอนพ่อตาย

.

.

เกรดเฉลี่ยไม่หล่นลงมากจาก 4.00 เลยแม้แต่น้อย !!! ตกใจล่ะสิ!!! ตกใจใช่ม๊าาาาาาาาา วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

.

.

orz มาหล่นเอาตอนนี้ (ไม่ใช่ละ)

.

.

.

.

พ่อเกลียดหมา และสัตว์เลี้ยงเอามากๆ

ทั้งๆที่  อาม่าบอก ตอนเด็กพ่อจะขนสัตว์มาเลี้ยงเต็มบ้าน แล้วก็ตายไปหมด พ่อเลยไม่เลี้ยงอีก

.

.

.

นุกิจึงได้เีลี้ยงหมา หลังจากที่พ่อตายแล้ว ซึ่งก็คือ มูมู่ววว~ ............. orz คนให้มา ฟรี

.

.

.

พ่อตามจีบแม่นานมาก เอามาเล่าตอนนี้ มันฮามากๆ

เอาไปทำเป็นหนังรัก คอมเมดี้ นี่ีรายได้ถล่มทลายแน่นอน orz

.

.

.

มีแต่คนชอบบอกว่า นุกิหน้าเหมือนแม่ ซึ่งความจริงแล้วผิด 100%

เพราะ ทุกคนไม่เคยเห็นพ่อ ถ้าเห็น

แล้วจะบอก สมเป็นพ่อลูกกันจริงๆ orz

.

.

ความจริงคือ พ่อกับแม่หน้าเหมือนกัน orz

.

.

เป็นเรื่องจริง ที่ไม่เคยบอกรักพ่อเลยตอนที่ยังอยู่

.

.

ได้แต่คอยบอกตอนไม่อยู่แล้ว เซ็งจิต //วังเวง

.

.

.

.

ขอโทษนะ พ่อ ....... ถึงวันนั้นพ่อไม่ไป นุกิก็รักพ่อนะ

.....พ่อเคยมาหาในฝัน แล้วขยี้หัวด้วยนี่เนอะ วันต่อมา ผมฟูเลยนะ XDDD

.

.

.

ขอโทษด้วยที่ดูแลแม่ไม่ได้ ความจริงแล้วเราทะเลาะกันทุกวัน -3-

.

.

ตามชื่อเอนทรี่นึงของพี่โด๋ย

.

.

หากบน สวรรค์ .....มีอินเทอร์เน็ต ก็คงดี .........

.

.

.

คงเป็นแบบไวไฟ และเทวดาจะเริ่มเป็นเกรียน orz ไม่ใช่ละ //โดนฟ้าผ่า

.

.

.

.

ถึงแม้จะไม่เคยยิ้มให้ หรือคุยกันยาวๆสักที

.

.

.

.

แต่อย่างน้อย ก็ไม่เคยลืมเลยนะ

.

.

.

.

เวลาพ่อหัวเราะ ท่ามันฮามาก orz ///พ่อวิ่งมาเขกหัว

.

.

.

.

.

ด้วยรัก และคำขอโทษ

.

.

จากลูกสาวคนเดียวของพ่อ

.

.

.

.

ถึงแม้จะไม่ได้ยิน แต่ก็จะตะโกนว่ารักนะคะ

.

.

.

ถึงแม้ตอนนี้ ต่อให้ตะโกนดังแค่ไหน

.

.

.

พ่อก็ไม่ได้ยินแล้วก็เถอะ

.

.

.

พ่อไม่ได้ยินอีกแล้ว

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.