+++เขตกักกันเชื้อโรค[บ้า]+++

 .

.

.

. 

หากสิ่งที่

น่ากลัว

คือ

 

.

. 

.

.

.

เพราะ

.

.

.

"การเปลี่ยนแปลง"

.

.

.

หมายถึง

.

.

.

.

"สิ่งที่ไม่เหมือนเดิม"

.

.

.

เธอจะยังยอมให้มันเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า

เธอจะยอมไหม 

.

.

 

  

 

เปลี่ยนไป

.

.

.

.

เราจึงได้รู้สึกกลัว

.

.

.

.

พวกเรา"กลัว"ความเปลี่ยนแปลง

.

.

.

.

.

.

หวาดหวั่น

.

.

เพราะเราไม่เคยรู้ 

.

.

วิตก

.

.

เพราะไม่อยากจะรับรู้ 

.

.

กังวล

.

.

.

ที่จะรับรู้

. 

.

ไปกับมัน

.

. 

.

.

 

  

 

 

หนทางข้างหน้า

.

.

.

ที่ถูกบิดเบือน

.

.

มองไม่เห็น

. 

.

ที่เรามองไ่ม่เห็น

.

.

.

.

.

เรากลัวสิ่งที่ไม่รู้จัก

.

.

.

.

เราจึงกลัวที่จะก้าวเดินไปในทางนั้น

.

.

.

.

.

หากแต่  ถ้า . . .

.

.

.

จริงหรือเปล่า   ?

. 

.

 

 

 

เราบอกว่า เรากลัวสิ่งที่ไม่รู้จัก

.

.

.

.

หากเราไม่ก้าวไปเผชิญหน้า

.

.

.

 

  

 

เราจะรู้จักมันหรือเปล่า

.

.

.

.

.

แล้วเรากล้าพูดออกมาได้ยังไง

.

.

.

  

 

ว่ากลัวมัน

.

.

.

  

 

ทั้งที่

.

.

.

.

 

  
 

ไม่รู้จักมันสักนิด

.

.

.

. 

.

.

เราจะปล่อย

.

.

  
 

.

.

ให้มันคุกคามจิตใจเรา

.

.

  

 

.

เปล่าๆ ปลี้ๆ

.

.

.

.

ไปทำไม 

.

.

.

.

.

.

เรากลัวที่จะเอื้อมมือไปไ้ขว่คว้าความฝัน

.

.

.

. 

  

 

เพียงเพราะ เราไม่อยากจะก้าวเดิน

.

.

.

.

.

มันไมุ่คุ้มกันหรอก 

.

.

.

.

.

 

หาก เธอ 

.

.

.

หากฉัน

.

. 

.

เป็น คนขี้เหงา

.

.

.

เป็น คนขี้เหงา

. 

.

.

อยากให้เธอเงยหน้าขึ้นมา

.

.

.

  
 

.

มองมาทางนี้

.

. 

 

  
 

.

ฉันอยู่ตรงนี้

.

.

.

  
 

.

เธออยู่ตรงนี้

.

.

.

. 

.

ไปข้างหน้าด้วยกันเถอะ

.

.

.

มาเป็น เพื่อน ฉันได้ หรือเปล่า

. 

.

.

เรามาเดินไปด้วยกันนะ

.

.

.

.

.

. 

.

ไปด้วยกัน